CAD-DRAW — deska kreślarska

CAD-DRAW to deska kreślarska: rysunek techniczny w układzie prostokątnym, jak w AutoCAD-zie, bez mapy i bez georeferencji. Moduł ma własną zakładkę w pasku górnym i działa bez otwartego projektu — rysunek nie należy do opracowania.

Najważniejsza rzecz, którą CAD-DRAW robi inaczej niż zwykły edytor rysunku: rysuje tymi samymi stylami linii, co mapa. Wzory pochodzą z bibliotek aplikacji (LIN/SHX), a nie z własnego zestawu kresek.

Układ współrzędnych

Rysunek żyje w zwykłych kartezjańskich metrach. Oś X biegnie na północ (w górę ekranu), oś Y na wschód (w prawo) — ta sama kolejność, co w całej aplikacji i w operacie.

Deska nie ma układu odniesienia. Pole UKŁAD w panelu właściwości pokazuje brak (deska) i to jest stan zamierzony: EPSG jest etykietą wybieraną na projekcie i potrzebują go moduły geodezyjne (GEO-CAD2D, GES-CAD, GIS-BASE, GEO-CAD3D) do kafelków, GML-a i wykazów współrzędnych. Rysunek techniczny niczego z tego nie wymaga.

Style linii z biblioteki

Lewa szuflada ma dwie zakładki:

Pod nazwą znaku widać jego identyfikator, grubość kreski w milimetrach mapy i rodzaj wzoru (ciągła, kreskowana, kropkowana, kresko-kropkowa).

Wzór rysuje się dokładnie tak, jak na mapie. Milimetr mapy ma na ekranie stałą wielkość (96 dpi, 3,78 px), więc kreska 3 mm ma tyle samo pikseli w CAD-DRAW i w GEO-CAD2D — da się je porównać, przykładając linijkę do ekranu. Znaki, które nie składają się z samych kresek (poprzeczki odwodnienia liniowego, ukośne kreski przewodu napowietrznego), rysują się wstawianymi kształtami z plików SHX, a nie udawaną linią ciągłą.

Menu strony

WSTAW WZORY LINII Z BIBLIOTEKI rysuje po jednej linii na każdy znak, który naprawdę niesie wzór — kreski, wstawiany kształt, elementy końców albo symbol środka. Dla MapaZas2021 to 34 pozycje z 143.

Pozostałe 109 to wpisy sym_* — definicje symboli wydobyte z plików SHX, bez żadnego wzoru linii. Narysowane jako linia dają 109 identycznych kresek ciągłych, więc mają osobną pozycję: WSTAW WSZYSTKIE POZYCJE, TEŻ BEZ WZORU.

Widok nie dopasowuje się do całości i jest to celowe: 143 wzory zmieszczone naraz stoją kilka pikseli od siebie i zlewają się w szary blok. Zamiast tego płótno staje na początku listy przy powiększeniu, w którym kreska jest czytelna (linie co 8 m, czyli blisko 100 px). Resztę ogląda się kółkiem i przeciąganiem, a WIDOK → DOPASUJ DO RYSUNKU daje podgląd całości, gdy jest potrzebny.

Kolejność linii na płótnie odpowiada kolejności warstw w lewej szufladzie, więc wzór dopasowuje się do nazwy po położeniu.

Import GML

PLIK → WCZYTAJ GML… otwiera ten sam kreator importu, co GEO-CAD2D — deska nie ma własnego czytnika, bo drugi czytnik rozjechałby się z pierwszym przy pierwszej poprawce w mapowaniu klas. Wczytany materiał trafia na warstwy nazwane jak w GEO-CAD2D, a każda dostaje znak ze schematu aplikacyjnego (GESUT, EGiB, BDOT500), nie z biblioteki LIN — dzięki temu rysuje się swoim stylem, a nie linią ciągłą.

Układ przychodzi z materiału. CAD-DRAW nie ma projektu, więc strefę PL-2000 odczytuje ze współrzędnych wczytanych cech. Gdy nie da się jej rozpoznać, import się nie odbywa i okno mówi dlaczego: zgadnięty układ to fałszywe współrzędne. Po wczytaniu pole UKŁAD pokazuje EPSG:… i nazwę pliku.

Barwy i kształty wczytanego materiału

Obiekt z importu rysuje się barwą swojego znaku, nie barwą motywu: wodociąg niebieski, elektroenergetyka czerwona, gaz żółty. Kolor znaku umownego jest treścią rozporządzenia, więc deska go nie zastępuje. Jedyna zamiana dotyczy czystej czerni i bieli — znaki EGiB i BDOT500 są czarne i na ciemnym motywie znikałyby, więc czerń idzie na biel i odwrotnie. Barwy branżowe przechodzą nietknięte, tak samo jak na mapie.

Klasa, której mapowanie nie rozpoznaje, dostaje warstwę źródłową z własnym, neutralnym stylem (czarna kreska 0,18 mm) — nie udaje wtedy żadnego znaku. Rzędna ma wyglądać jak rzędna, a nie jak przewód wodociągowy.

Kształty wstawiane wzdłuż linii przychodzą z obu bibliotek naraz: znaki rysowane ręcznie biorą je z wybranej biblioteki LIN, a znaki z importu z biblioteki schematu aplikacyjnego. Piętnaście znaków GESUT, EGiB i BDOT500 ma cały swój rysunek właśnie w takim kształcie — ściana oporowa, ogrodzenie trwałe, przewód napowietrzny, odwodnienie liniowe — i bez nich wyglądałyby jak zwykła kreska.

Czego import nie robi: pierścienie wewnętrzne poligonów (enklawy) odpadają — deska rysuje sam obrys zewnętrzny — i mówi o tym w UWAGACH IMPORTU nad listą warstw, razem z każdą inną pominiętą cechą. Import jest jednokierunkowy: rysunek nie wraca do opracowania ani do GML-a.

Rysowanie

Narzędzia stoją w pionowym pasku po lewej stronie obszaru roboczego: WYBÓR · LINIA · POLILINIA · PROSTOKĄT · OKRĄG · ŁUK, a pod kreską COFNIJ i PONÓW.

• Linia — dwa punkty. Prostokąt — dwa naroża; boki idą wzdłuż osi rysunku.
• Okrąg — środek i punkt na obwodzie. Łuk — środek, początek, koniec.
• Polilinia rysuje się dowolną liczbą punktów i kończy klawiszem Enter.
• Esc porzuca niedokończony obiekt; przełączenie narzędzia robi to samo.
• Środkowy przycisk myszy przeciąga widok, kółko przybliża pod kursorem.

Okrąg i łuk są zapisane parametrycznie (środek, promień, kąty), a na łamaną zamieniają się dopiero przy rysowaniu — tą samą tesselacją adaptacyjną, co w pozostałych modułach (dopuszczalna strzałka 0,01 m).

Precyzja

Stopka pokazuje współrzędne kursora i stan czterech przełączników:

Skala i blokada stylu linii

Przycisk SKALA ADNOTACJE w stopce to ten sam mechanizm, co na mapie (wspólny magazyn ai-xis-6.skala-linii), więc wybór obowiązuje w obu miejscach naraz — inaczej ta sama linia miałaby na mapie inny rozmiar niż na desce i porównanie straciłoby sens.

Dwie rzeczy do ustawienia:

• Współczynnik (×1, ×2, ×1/10, ×1/100, własny) mnoży kreski, grubości i wstawiane kształty. To nim powiększa się wzór, gdy jest za drobny, by go odczytać. Odpowiada lineweight_scaling z dodatku rysującego ezdxf.
• Najcieńsza kreska nie znika. Próg jest wyrażony w 1/300 cala (jednostka min_lineweight z ezdxf), nie w pikselach — próg pikselowy byłby związany z jedną rozdzielczością, a ten przelicza się z DPI. Domyślnie 1/96 cala, czyli 1 px przy 96 dpi; bez niego kreska 0,05 mm (0,19 px) byłaby niewidoczna.
• Blokada rozmiaru — przełącznik WŁĄCZONY znaczy stały rozmiar ekranowy: kreska ma zawsze tę samą długość, niezależnie od przybliżenia, dokładnie jak na wydruku 1:500. WYŁĄCZONY znaczy rozmiar terenowy — wzór rośnie i maleje razem z rysunkiem.

Zaczep nie dociąga na siłę: gdy nic nie jest dostatecznie blisko, obowiązuje surowa pozycja kursora.

Cofanie

Cofanie działa na poleceniach z odwrotnością, nie na migawkach rysunku: na stosie leży tylko to, co się zmieniło. Dzięki temu cofnięcie usunięcia przywraca obiekt na dawną pozycję w kolejności rysowania, a stos nie rośnie z wielkością opracowania.

Czego CAD-DRAW nie robi

• Nie zapisuje do bazy i nie wraca do GML-a. Rysunek nie wchodzi do operatu — od tego jest GEO-CAD2D, a plik różnicowy wymaga zachowanego stanu źródłowego, którego deska nie ma.
• Nie rysuje na mapie. Nie ma podkładu, kafelków ani warstw urzędowych.
• Nie ma jeszcze wymiarowania, kreskowań, bloków z atrybutami, tabel, odnośników ani wymiany DXF — te wejdą po ocenie kierunku.