Pomoc Ai-Xis 6

Ai-Xis 6 to modułowa aplikacja webowa GIS–CAD–geodezyjna: sieci uzbrojenia podziemnego i opracowanie pomiarów, zgodnie z polskimi przepisami. Ta pomoc opisuje funkcje, które aplikacja ma dzisiaj, oraz przepływy pracy — kolejność kroków, w jakiej się z niej korzysta.

Pomoc jest częścią repozytorium. Treść leży w plikach src/pomoc/tresc/*.md, więc zmiana opisu funkcji jest zwykłym diffem obok zmiany kodu tej funkcji — jedno wydanie niesie i działanie, i jego opis.

Adresy

Strona główna ma w pasku nawigacji przełącznik motywu (ikona księżyca / słońca obok ZALOGUJ): jasny albo ciemny, tak jak w aplikacji. Wybór zapisuje się w przeglądarce; bez wyboru strona jest jasna.

Jedna droga do aplikacji

Do aplikacji wchodzi się wyłącznie przez ekran logowania na stronie głównej. Dotyczy to każdego odnośnika „aplikacja" — w stopce strony, w sekcji KONTAKT, w pasku dokumentacji i na jej stronie startowej: wszystkie prowadzą na ai-xis.com/#zaloguj, a nie wprost pod adres aplikacji.

Adres aplikacji wpisany z ręki też nie jest obejściem: wejście bez przejścia przez logowanie wraca na ekran logowania. Wyjątkiem jest praca lokalna (localhost:5001) — tam strony logowania nie ma po drodze, więc bramka jest wyłączona.

Konto jest jedno: fborkowski@dev (Filip Borkowski). Ono widnieje na ekranie logowania jako adres do wpisania i tylko na nie można wejść — inny adres nie przechodzi dalej, a ekran mówi dlaczego. Do tego konta zapisują się projekty, które zakładasz: każdy założony projekt zostaje w bazie, także online, i czeka na następne wejście.

Nazwijmy rzecz po imieniu: to nie jest uwierzytelnianie. Nie ma hasła ani żetonu, a kod z drugiego kroku nie jest sprawdzany — kto zna adres, ten wejdzie. To bramka na jedno znane konto, nie ochrona danych.

Konto widać też w aplikacji: awatar w prawym górnym rogu pokazuje jego inicjały, a menu pod nim — nazwę i adres. Te dane idą z bazy, nie z kodu. Gdy baza nie odpowiada, awatar pokazuje myślnik i napis „Konto nieznane" — nigdy nazwiska wpisanego na sztywno.

Od czego zacząć

1. Układ aplikacji — co jest gdzie na ekranie: ramka obszaru roboczego, pasek modułów, slidery, stopka.
2. Przestrzenie i moduły — dlaczego moduły dzielą się na przestrzenie GEO, CAD2D, CAD3D, GIS, BIM i co znaczy „moduł zapowiedziany".
3. Przepływy — od założenia projektu do eksportu.
4. Projekty — jednostka pracy: układ współrzędnych, obszar, dane. Bez projektu moduły GEO, CAD i GIS są zablokowane.

Co ta aplikacja robi

Czego ta aplikacja NIE robi

Uczciwość co do granic jest częścią dokumentacji — inaczej pomoc obiecuje rzeczy, których nie ma:

• Nie zapisuje DWG. Konwersja idzie w jedną stronę: DWG → DXF.
• Eksport DXF bierze wyłącznie rysunek roboczy — obiekty urzędowe z bazy nie wchodzą do pliku DXF.
• Nie transformuje między strefami PL-2000. Zmiana strefy projektu, w którym są dane, jest zablokowana wyzwalaczem bazy.
• Mostki plikowe działają wyłącznie w trybie deweloperskim. Na wdrożeniu statycznym moduły DRIVE i DOC nie mają dostępu do dysku stanowiska.

Jak czytać tę pomoc

Rozdziały stoją w lewej szufladzie ramy, a spis treści bieżącej strony — z podświetleniem sekcji, którą właśnie czytasz — w prawej (od 2026-09-24; wcześniej obie kolumny zabierały szerokość samej treści). Obie otwierają się z wejściem w POMOC i zamykają z wyjściem; zwija się je i rozwija tak samo, jak w każdym innym module. Pole u góry lewej szuflady przeszukuje całą treść pomocy — nie tylko tytuły — i prowadzi prosto do sekcji, w której padło trafienie.

Jeżeli dopisujesz do pomocy nową stronę, zajrzyj do rozdziału Jak pisać pomoc.