BIM-CAD — dokumentacja IFC z rysunku 2D

Moduł BIM-CAD buduje model budynku w schemacie BIM z rysunku płaskiego i wydaje z niego dokumentację: plik IFC4, zestawienia (raporty) i rzuty kondygnacji (rysunki). Wzorzec rozwiązania: StratumBIM (MIT) — semantyczna baza budynku z kondygnacjami, ścianami, stropami i otworami, z której IFC i raporty liczą się automatycznie. Działa za darmo i bez konta; nic nie wychodzi poza przeglądarkę.

Ekran ma układ dokładnie jak GEO-CAD2D (od 2026-09-26 wszystkie moduły mają jednakowy układ ramy): pasek menu PLIK / NARZĘDZIA / USTAWIENIA nad ramą, lewa szuflada ŹRÓDŁO (plik 2D i karta modelu), środek — obszar roboczy (MODEL 3D albo RZUT, bez belki tytułu) i prawa szuflada z zakładkami DANE (zestawienia) i PLIKI (dokumentacja do pobrania) w nagłówku.

Menu

• PLIK — Z rysunku projektu, Wczytaj plik 2D… (otwiera okno wyboru pliku; to samo, co strefa upuszczania w szufladzie ŹRÓDŁO), Pobierz IFC, Pakiet dokumentacji.
• NARZĘDZIA — Widok: model 3D, Widok: rzut ▸ z listą kondygnacji (wybór kondygnacji przełącza środek na jej rzut), Zbuduj model ponownie (ta sama droga — projekt albo ostatni plik — z bieżącymi nastawami).
• USTAWIENIA — Nastawy budowy…: okno z czterema polami (patrz niżej).

Dwie drogi źródła

1. Z RYSUNKU PROJEKTU (menu PLIK) — przy otwartym projekcie pozycja czyta cały rysunek roboczy projektu z bazy (bez kadru) i bierze z niego poligony jako obrysy budynków. Liczba kondygnacji pochodzi z atrybutu EGiB liczbaKondygnacjiNadziemnych, gdy obiekt go ma; bez atrybutu obowiązuje wartość z pola Kondygnacje domyślnie. Układ modelu to układ projektu.
2. Plik 2D — strefa upuszczania w szufladzie ŹRÓDŁO (albo PLIK → Wczytaj plik 2D…) przyjmuje DXF, GeoJSON, GML, SVG. Plik czytają te same czytniki, co FLOW-CAD, więc uwagi czytnika (co nie przeszło) są te same. Początkiem modelu jest lewy dolny róg gabarytu rysunku; układ bierze się z pliku (gdy go niesie), z projektu albo — bez obu — PL-2000 strefa 6 (EPSG:2178). Plik, który nie jest rysunkiem płaskim (np. siatka 3D z IFC), kończy komunikatem: taką siatkę ogląda się w FLOW-CAD.

Budowa rusza na żądanie — pozycją menu albo upuszczeniem pliku — a nie z samego wejścia na kartę. Zmiana nastaw działa przy następnej budowie (NARZĘDZIA → Zbuduj model ponownie).

Co jest zmierzone, a co przyjęte

Z rysunku pochodzą wyłącznie obrysy (i liczba kondygnacji z EGiB, gdy jest). Wszystko inne jest PRZYJĘTE z pól okna USTAWIENIA → Nastawy budowy:

Każdą przyjętą wartość model wypisuje w uwagach modelu, a karta modelu pokazuje je wszystkie, każdą w osobnym wierszu — razem z liczbą budynków, kondygnacji, ścian i stropów, układem i początkiem modelu oraz uwagami budowy (ile obrysów pominięto i dlaczego). Ukryta lista zrobiłaby z przyjęcia pomiar.

Obszar roboczy i zestawienia

Środek ramy pokazuje jeden widok, przełączany z menu NARZĘDZIA:

• Widok: model 3D — ściany jako prostopadłościany, stropy jako obrysy wyciągnięte o grubość, strop nad ostatnią kondygnacją jako dach płaski; otwory jako kolorowe płyty (okna niebieskie, drzwi brązowe). Ten sam podgląd, co siatka w FLOW-CAD: obrót myszą, kółko przybliża.
• Widok: rzut ▸ kondygnacja — rysunek: obrysy ścian, otwory jako kreski, obrys stropu, opisy z identyfikatorem i długością ściany. Ten sam podgląd SVG, co rysunek płaski w FLOW-CAD. Wybrana kondygnacja jest też tą, której rzut pobiera zakładka PLIKI.

Zakładka DANE w prawej szufladzie niesie tabele: Podsumowanie (budynki, kondygnacje, ściany, długość ścian, powierzchnia zabudowy, powierzchnia całkowita kondygnacji, kubatura brutto, otwory, układ, początek), Kondygnacje, Ściany (długość, grubość, wysokość, powierzchnia, kubatura), Stropy i dachy, Otwory — tabelę wybiera lista rozwijana nad treścią.

Co zawiera plik IFC

Przycisk POBIERZ IFC (zakładka PLIKI albo menu PLIK) zapisuje model jako IFC4 (.ifc, STEP fizyczny), z uwagami pisarza pod przyciskiem. W pliku stoją:

• IfcProject → IfcSite → IfcBuilding → IfcBuildingStorey dla każdej kondygnacji (rzędna posadzki, wysokość);
• IfcWall dla każdej ściany (oś, grubość, wysokość, flaga IsExternal), IfcSlab dla stropów i dachu płaskiego, IfcOpeningElement z relacją IfcRelVoidsElement dla otworów;
• georeferencja IfcMapConversion + IfcProjectedCRS z początkiem modelu w PL-2000 i kodem EPSG — model wraca na mapę w tym samym miejscu (zasada z Z-SIL-BIM-02: model w złym miejscu jest gorszy niż brak modelu). Rzędna terenu nieznana = 0 w IFC, z uwagą.

Raporty i rysunki dokumentacji

Zakładka PLIKI prawej szuflady wydaje pliki przez pisarzy FLOW-CAD, więc uwagi pisarza (co nie przeszło) są te same, co w konwerterze:

PAKIET DOKUMENTACJI (zakładka PLIKI albo menu PLIK) pobiera jednym kliknięciem, po kolei: IFC, zestawienia XLSX i PDF oraz rzut SVG każdej kondygnacji. Przeglądarka może zapytać o zgodę na pobranie kilku plików naraz.

Nazwa pliku bierze się z nazwy projektu albo z nazwy wczytanego pliku, bez znaków, których nie przyjmie system plików.

Ograniczenia

• Brak dachów spadzistych, schodów, instalacji, słupów i belek — model to kondygnacje, ściany zewnętrzne, stropy, dach płaski i otwory; dokładnie to, co da się odczytać z obrysu 2D. StratumBIM też ich nie ma.
• Ściany wewnętrzne nie powstają z rysunku — z obrysu budynku wychodzą tylko ściany zewnętrzne. Otwory (okna, drzwi) model przewiduje, ale rysunek EGiB ich nie niesie, więc model z rysunku projektu ma ich zero.
• Wysokości i grubości są przyjęte, nie zmierzone — patrz wyżej. Rzędna terenu nie jest znana bez pomiaru; IFC dostaje 0 z uwagą.
• Obrys wklęsły jest triangulowany wachlarzem w siatce 3D — trójkąty mogą wychodzić poza obrys; model zaznacza to w uwagach.
• Import IFC nie odbywa się tutaj: plik IFC czyta FLOW-CAD jako siatkę 3D (web-ifc), bez semantyki. BIM-CAD nie edytuje modelu — poprawki robi się w rysunku (GEO-CAD2D) i buduje ponownie.
• Model żyje na czas sesji — nic nie idzie do bazy ani do projektu; to, co ma zostać, trzeba pobrać.
• Wczytanie całego rysunku projektu przy dziesiątkach tysięcy obiektów trwa kilka sekund; obrysy budynków bierze się ze wszystkich poligonów.