Ai-Xis 6
Przepływy

Model danych w grafie FLOW

Model danych mapy zasadniczej żyje w trzech rozłącznych miejscach: schematy aplikacyjne GUGiK (klasy i atrybuty), załącznik nr 4 do rozporządzenia (znaki umowne) i tablice wiążące jedno z drugim.

Model danych mapy zasadniczej żyje w trzech rozłącznych miejscach: schematy aplikacyjne GUGiK (klasy i atrybuty), załącznik nr 4 do rozporządzenia (znaki umowne) i tablice wiążące jedno z drugim. Graf FLOW składa te trzy warstwy w jeden obraz — i to jest przepływ, którego nie widać nigdzie indziej w aplikacji.

Co pokazuje graf

Ścieżka jest zawsze ta sama:

rejestr → obiekt → pole → wartość słownikowa
                 ↘ znak umowny (z podglądem rysunku)

Dzięki temu przy każdym obiekcie widać, jakie pola są do uzupełnienia, jakie wartości wolno w nie wpisać i jak obiekt wygląda na mapie.

Żywy graf

Poniżej stoi ten sam komponent, który rysuje zakładkę FLOW w module S-Base — nie obrazek, tylko żywy graf. Obrazek zestarzałby się przy pierwszej zmianie słowników.

Graf FLOW — w aplikacji w tym miejscu rysuje się żywy graf katalogu (GESUT); dokumentacja statyczna go nie osadza.

Nawigacja jest taka sama jak w module: lista węzłów po lewej, przyciski zoomu i „dopasuj", kliknięcie w liście prowadzi do węzła na płótnie i odwrotnie. Graf pokazuje komplet — około 2500 węzłów — bo po to powstał; w DOM-ie trzymane są tylko te, które widać.

Zero nowych źródeł prawdy

Graf niczego nie parsuje i niczego nie przepisuje. Składa wyłącznie to, co już istnieje i jest przetestowane: słowniki generowane z XSD, trzy mapowania „klasa obiektu → znak umowny" i rejestr bibliotek. Każda wartość widoczna w grafie ma więc ten sam rodowód, co wartość użyta przy rysowaniu mapy — inaczej graf kłamałby o dokumencie.

Pola własne a atrybuty schematu

Do obiektu można dopisać pole własne. Trafia ono do osobnego magazynu, a nie do zbioru atrybutów schematu — te ostatnie idą do eksportu GML i są nietykalne. Pole własne zobaczysz w grafie obok atrybutów urzędowych, odróżnione rodzajem węzła.

Pokrycie

Katalog GESUT ma 52 kody obiektów (44 w sieciach i 8 w urządzeniach towarzyszących) i wszystkie 52 są w grafie. „16 klas", które pojawia się w starszych zapisach planu, to liczba klas UML, a nie kodów obiektów — szczegóły w Rozbieżności planu.

Na tej stronie